30 jaar Eurostar naar Parijs

Hoe lang werk je bij NS? 

‘In 1979 begon ik bij NS als machinist binnenland, dus ik ben al 46 jaar in dienst. Voordat ik bij Thalys terechtkwam, werkte ik als assistent-procesmanager. In die functie gaf ik ook opleidingen. Door een reorganisatie moest ik op zoek naar iets anders. Omdat ik veel plezier haalde uit opleiden, maakte ik rond 1995 de overstap naar NS Opleidingen. Dat was precies in de periode waarin NS druk bezig was met de voorbereidingen voor de komst van Thalys. In 2016 ben ik weer volledig gaan rijden en dat doe ik nog steeds met veel plezier.’ 

We rijden al 30 jaar met Eurostar naar Parijs. Wat is jouw mooiste herinnering aan deze periode?  

‘Dat is zonder twijfel het pionieren in de beginjaren. Er was nog niets geregeld, dus ik ging naar Parijs om de TGV te leren kennen en naar België om de spoorregels daar te leren. Dat was een andere wereld. Onze eigen grensreglementen gingen niet veel verder dan Roosendaal – Essen, dus er kwam ineens veel nieuwe kennis bij.

Ook nieuw was de zwarte doos, waarin elke handeling werd geregistreerd. In het begin keken de Fransen met bovengemiddelde belangstelling naar de uitlezingen hiervan. Dan kwamen ze verhaal halen als ze bedieningsfouten constateerden die ik moest verwerken in herinstructies. Al snel werd de opleiding hiermee verder geperfectioneerd.’ 

Column 3

Column 4

Welke veranderingen heb je meegemaakt? 

‘Al bij de start van Thalys werd ons verteld dat we ooit 300 km/u zouden gaan rijden. In het begin zaten we op het traject Amsterdam – Brussel nog vast aan 140 km/u. Toen we na dertien jaar eindelijk op de HSL-route konden rijden, werd het werk nog leuker. In de loop der jaren zijn de verschillende reglementen van de landen door Europese regelgeving meer naar elkaar toegegroeid. Nu bestaat er het International Rulebook voor alle Eurostarbestuurders. Dit vind ik ook een grote stap vooruit. Het is makkelijker geworden om op de hoogte te blijven van de juiste regels in de landen om ons heen.’  

Van welk stuk op de route kun je extra genieten? 

‘De route loopt veel langs geluidswallen en door tunnels, maar juist daardoor vallen de mooie momenten extra op. Soms zie je tussen de tunnels Oude Maas en de Dordtse Kil witte reigers staan, dat blijft een prachtig gezicht. En tijdens vroege diensten kan de zonsopgang bij de Moerdijkbrug echt indrukwekkend zijn.’ 

Hoe ziet de trein naar Parijs er over 30 jaar uit volgens jou? 

‘Het idee dat er iemand voor in de trein zit, geeft reizigers een veilig gevoel. Toch denk ik dat de rol van machinist in de toekomst wel gaat veranderen. Er zal steeds meer automatisch gereden worden, maar ik geloof niet dat de machinist helemaal verdwijnt. De menselijke controle blijft belangrijk. Misschien gaat de techniek uiteindelijk zo hard dat treinen grotendeels automatisch rijden. Maar tegen die tijd ben ik allang met pensioen.’